• വിശ്വാസാഹിത്യകാരനായ ലിയോ ടോള്‍സ്റ്റോയി എഴുതിയ ആറടിമണ്ണ് എന്ന
    വിഖ്യാതമായ ചെറുകഥയുടെ സാരം ഇപ്രകാരമാണ്; സ്വന്തമായി കൃഷിസ്ഥലമി
    ല്ലാത്ത കര്‍ഷകനാണ് കഥാനായകന്‍. അയാള്‍ രാജാവിനെസന്ദര്‍ശിച്ച് കൃഷി
    ചെയ്യാനായി കുറച്ചു സ്ഥലം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒരു വ്യവസ്ഥയില്‍ അയാള്‍ക്ക് ഭൂമി 
    നല്‍കാന്‍ രാജാവ് സമ്മതിച്ചു. ഒരു ദിവസം സൂര്യോദയം മുതല്‍ സൂര്യാസ്തമയം വരെ
    യുള്ള സമയംകൊണ്ട് നടന്നു തീര്‍ക്കാവുന്നിടത്തോളം ഭൂമി അയാള്‍ക്കു സ്വന്ത
    മാക്കാം; സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് രാജസന്നിധിയില്‍ തിരിച്ചെത്തണമെന്നു മാത്രം.
     
    സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചപ്പോള്‍ത്തന്നെ കര്‍ഷകന്‍ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. പരമാവധി ഭൂമി
    കൈവശമാക്കാന്‍വേണ്ടി അയാള്‍ കുടിനീരും ആഹാരവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടി. ഏറെ
    വൈകിയാണ് തിരിച്ചെത്തുന്ന കാര്യം അയാള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചത്. ക്ഷീണിച്ച് അവശനായ
    അയാള്‍ അവശേഷിച്ച ശക്തിയെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് ഒരുവിധത്തില്‍ രാജസന്നിധിയില്‍
    ഓടിയെത്തി, അവിടെ തളര്‍ന്നുവീണു മരിച്ചു. രാജാവ് ഭൃത്യډാരോടു പറഞ്ഞു: ആ
    കര്‍ഷകനു ആവശ്യമുള്ളത്ര ഭൂമി കൊടുത്തേക്കൂ. ഭൃത്യډാര്‍ കര്‍ഷകന്‍റെ മൃതശരീര
    ത്തിന്‍റെ നീളം അളന്നു. വെറും ആറടി മാത്രം. അങ്ങനെ അയാള്‍. ആറടിമണ്ണിന്‍റെ
    അവകാശിയായിത്തീര്‍ന്നു. സമ്പത്തിനോടുള്ള അമിതമായ ആഗ്രഹം ജീവനെത്തന്നെ
    നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിന്‍റെ ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തകഥയാണിത്. സമഗ്രത തേടുന്ന മനുഷ്യജീ
    വിതത്തില്‍ സമ്പത്തിന്‍റെ സ്ഥാനവും സാംഗത്യവും ഏതുവിധത്തിലാണെന്ന് നാം
    ഗ്രഹിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ്. സമ്പത്തിനെ നിരാകരിക്കുന്നതോ സമ്പത്തില്‍ പ്രത്യാശ
    വയ്ക്കുന്നതോ അല്ല ശരിയായ നിലപാട്: മറിച്ച് സമ്പത്തിനെ നീതിപൂര്‍വ്വം
    വിനിയോഗിക്കുന്നതാണ്.

    സമ്പത്ത് ദൈവദാനം

     
     
    ജീവിതത്തില്‍ സാമ്പത്തിക ഉയര്‍ച്ച ഉണ്ടാകണമെന്ന് ഒട്ടുമിക്കവരും ആഗ്രഹിക്കു
    ന്നു. ഈ ആഗ്രഹം അതില്‍തന്നെ തെറ്റല്ല. കാരണം, മനുഷ്യജീവിതം എല്ലാവിധ
    ത്തിലും മെച്ചപ്പെട്ടതായിരിക്കാന്‍ ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദൈവം നല്‍കുന്ന ദാന
    മാണ് സമ്പത്ത്. ദൈവത്തില്‍ ആശ്രയിക്കുന്നവന് ഒന്നിന്‍റെയും കുറവുണ്ടാവുകയില്ല
    എന്ന് സങ്കീര്‍ത്തകന്‍ പറയുന്നു: "കര്‍ത്താവാണ് എന്‍റെ ഇടയന്‍; എനിക്കൊന്നിനും
    കുറവുണ്ടാവുകയില്ല" (സങ്കീ.23:1). ദൈവാശ്രയത്തില്‍ കഴിയുന്നവനെ ദൈവം സമൃ
    ദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നതിന് നിരവധി തെളിവുകള്‍ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലുണ്ട്.
    ഈ ലോകത്തില്‍ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ധനം ആവശ്യമാണെന്നും നല്ലവനായ ദൈവം
    അതു നമുക്കു നല്‍കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നുമാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. നമുക്കും
    നമ്മുടെ കുടുംബത്തിനും ദൈവം നല്‍കിയ സമ്പത്തിനെപ്രതി നാം ദൈവത്തോട് നന്ദി
    യുള്ളവരായിരിക്കണം. സമ്പത്ത് തന്‍റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും നډയ്ക്കായി
    നല്‍കിയിരിക്കുന്ന ദാനമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ വിവേകിയായ മനുഷ്യനേ കഴിയുക
    യുള്ളൂ. ധനത്തില്‍ അഹങ്കരിക്കുന്നവര്‍ നാശത്തില്‍ നിപതിക്കും.
     
     
     

    നമ്മള്‍ സമ്പത്തിന്‍റെ കാര്യസ്ഥര്‍

     
     
    സമ്പത്ത് നമ്മുടെ സ്വന്തമല്ല, ദൈവം നല്‍കിയ സമ്പത്തിന്‍റെ കാര്യസ്ഥര്‍ മാത്ര
    മാണു നാം. ഇതാണ് സമ്പത്തിനെസംബന്ധിച്ച് ക്രൈസ്തവമായ കാഴ്ചപ്പാട്. സമ്പ
    ത്തിന്‍റെ ഉടയവനായ ദൈവത്തിന്‍റെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ച് വേണം സമ്പത്ത് ചെലവഴി
    ക്കാന്‍. നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും സമ്പത്തിന്‍റെ അടിമയാകരുത്. സമ്പത്തിനെ നാം
    യഥോചിതം കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ഉപയോഗിക്കുകയും വേണം.
     

    സമ്പത്തിനുള്ള അവകാശം

     
     
    എല്ലാ മനുഷ്യര്‍ക്കും സമ്പത്തിനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഈ അവകാശം
    ഒരിക്കലും അന്യന്‍റെ അവകാശത്തിലുള്ള കൈകടത്തലോ അന്യന്‍റെ
    അവകാശത്തിന്‍റെ നിഷേധിക്കലോ ആകാന്‍ പാടില്ല. സഭ സ്വകാര്യ സ്വത്തവകാശത്തെ
    പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വളര്‍ച്ചയ്ക്കും
    സഹായിക്കും എന്നതാണ് അതിനുകാരണം. എന്നാല്‍ ധനസമ്പാദനം ഒരിക്കലും
    സാമൂഹ്യ നീതിക്കു വിരുദ്ധമാകാനും പാടില്ല എന്നതാണ് സഭയുടെ പ്രബോധനം.
     
     
     

    സമ്പത്തിന്‍റെ സമ്പാദനം

     
     
    ജീവിതവിജയത്തിന് സമ്പത്ത് ഒരു അവശ്യഘടകമാണ്. അതിനാല്‍ ന്യായമായ മാര്‍ഗ
    ങ്ങളിലൂടെ പണം സമ്പാദിക്കാനും അതു സംരക്ഷിക്കാനും നമുക്ക് അവകാശമുണ്ട്.
    സമ്പത്തു നേടാനുള്ള മാര്‍ഗങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കാനും ഉപയോഗപ്പെടുത്താനും ശ്രമിക്കാ
    വുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ എല്ലാം ദാനമായി നല്‍കുന്ന ദൈവത്തെ മറന്നു നാം
    പ്രവര്‍ത്തിക്കരുത്. ദൈവം അനുവദിക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ് സ്വന്തം കഴിവുകളും
    ആരോഗ്യവുമൊക്കെ ഉപയോഗിച്ച് നാം സമ്പത്തു നേടുന്നത്. ഇസ്രായേല്‍ ജനതയോട്
    ദൈവം പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ ഇന്ന് നമ്മോടും അവിടുന്ന് ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു: "എന്‍റെ
     
    ശക്തിയും എന്‍റെ കരങ്ങളുടെ ബലവുമാണ് എനിക്ക് ഈ സമ്പത്തെല്ലാം നേടിത്തന്ന
    തെന്ന് ഹൃദയത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ പറയരുത്. നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ കര്‍ത്താവിനെ നിങ്ങള്‍
    സ്മരിക്കണം. എന്തെന്നാല്‍, നിങ്ങളുടെ പിതാക്കډാരോടു ചെയ്ത ഉടമ്പടി ഇന്നും
    നിറവേറ്റുന്നതിനുവേണ്ടി സമ്പത്ത് നേടാന്‍ അവിടുന്നാണ് നിങ്ങള്‍ക്കു ശക്തി തരുന്ന
    ത്" (നിയമാ. 8:17-18).

    അന്യായമായ ധനസമ്പാദനം

     
     
    സമ്പത്ത് ദൈവികദാനമാണെങ്കിലും അന്യായമായി സമ്പാദിക്കുന്ന ധനം
    ദൈവദാനമാണെന്നു കരുതുന്നത് ശരിയല്ല ജറെമിയ പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം പറ
    യുന്നു: "എന്‍റെ ജനത്തിനിടയില്‍ ദുഷ്ടډാര്‍ കടന്നുകൂടി , വേടډാരെപ്പോലെ 
    പതിയിരിക്കുന്നു; അവര്‍ കെണിയൊരുക്കി മനുഷ്യരെ കുടുക്കിലാക്കുന്നു. കൂട്ടില്‍
    പക്ഷികളെന്നപോലെ അവരുടെ ഭവനങ്ങളില്‍ വഞ്ചനനിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ
    അവര്‍ വമ്പډാരും പണക്കാരുമായി. അവര്‍ തടിച്ചു കൊഴുത്തു. അവരുടെ ദുഷ്ട
    തയ്ക്ക് അതിരില്ല. അവരുടെ വിധികള്‍ നീതിയുക്തമല്ല. അനാഥര്‍ക്കുവേണ്ടി അവര്‍
    നിലകൊള്ളുന്നില്ല; ദരിദ്രരുടെ അവകാശം സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല" (ജറ.5:26-28). ദൈവ
    ത്തിനു നിരക്കാത്ത രീതിയില്‍ ധനം സമ്പദിക്കുന്നതും വിനിയോഗിക്കുന്നതും
    തെറ്റാണെന്ന് ഈ വചനം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
     
    അധ്വാനിക്കാതെ പണം സമ്പാദിക്കാമെന്നു ചിന്തിക്കുന്നതും തെറ്റാണ്. അങ്ങനെ
    ചിന്തിക്കുന്നവരെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്.
    മറ്റുള്ളവരുടെ അധ്വാനത്തിന്‍റെ പ്രതിഫലം അന്യായമായി കൈവശപ്പെടുത്തുന്നത്
    അനീതിയാണ്. അന്യായമായ സ്വത്ത്സമ്പാദനം രക്ഷയുടെ അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും
    നമ്മെ അകറ്റും. സക്കേവൂസിന്‍റെ ജീവിതകഥ ഇതാണ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ശരി
    യായ അദ്ധ്വാനത്തിലൂടെ നേടുന്ന സമ്പത്തു മാത്രമേ ജീവിതത്തിന് ഉപകരിക്കുക
    യുള്ളൂ എന്ന സത്യം നാം ഗ്രഹിക്കണം. അതനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കണം.
     
    എല്ലാവര്‍ക്കും ആവശ്യത്തിനുള്ളത് ഈ ലോകത്തുണ്ട്. മനുഷ്യോചിതമായി
    ജീവിക്കാന്‍ ആവശ്യമായവിധം പ്രപഞ്ചവസ്തുക്കള്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും
    അവകാശമുണ്ട്. ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണം നാം സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കുകയും
    ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത്. സങ്കീര്‍ത്തകന്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു: "ചൂഷണത്തില്‍
    ആശ്രയിക്കരുത്, കവര്‍ച്ചയില്‍ വ്യര്‍ത്ഥമായി ആശവയ്ക്കരുത്. സമ്പത്തു വര്‍ദ്ധിച്ചാല്‍
    അതില്‍ മനസ്സുവയ്ക്കരുത്" (സങ്കീ.62:10).

    സമ്പത്തിന്‍റെ വിനിയോഗം 

     
     
    ദൈവാനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് പണം സമ്പാദിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതെന്ന തിരിച്ചറി
    വുള്ള ഒരാള്‍ ഒരിക്കലും സമ്പത്ത് ദുരുപയോഗം ചെയ്യുകയില്ല. ധൂര്‍ത്തരും മദ്യപാനി
    കളും പറയാറുള്ളതുപോലെ, ഞാനുണ്ടാക്കിയ പണം ഞാന്‍ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ
    ചെലവഴിക്കും എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ക്രിസ്ത്യാനിക്കു കഴിയില്ല.
     
    കുടുംബത്തിന്‍റെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും നډയ്ക്കുവേണ്ടി പണം ചെലവഴിക്കാന്‍
    നമുക്കു ബാധ്യതയുണ്ട്. സമ്പത്തിന്‍റെ സാമൂഹികമാനം കണക്കിലെടുത്തേ അത്
    വിനിയോഗിക്കാവൂ. ദൈവത്തില്‍ നിന്ന് സമ്പത്തു സ്വീകരിച്ച വ്യക്തി അത് അപരനു
    മായി പങ്കുവയ്ക്കാനും മനസ്സു കാണിക്കണം.
    മഹാനായ വി. ബേസില്‍ പറയുന്നു:" നിങ്ങളുടെ അലമാരയില്‍ നിങ്ങള്‍
    സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന അപ്പം നിങ്ങളുടേതല്ല, അത് വിശക്കുന്നവരുടേതാണ്. നിങ്ങളുടെ
    അലമാരയില്‍ നിങ്ങള്‍  സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടേതല്ല, അത്
    നഗ്നര്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്". ഈ ബോധ്യത്തോടെ നമ്മുടെ സമ്പത്ത്
    പാവപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കുവയ്ക്കുവാന്‍ നമുക്കു കഴിയണം.
     
    അദ്ധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പണം വിവേകത്തോടെ ചെലവഴിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.
    ധൂര്‍ത്തും ലുബ്ധും ഒരുപോലെ ഒഴിവാക്കേണ്ട തിډകളാണ്. ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കു പണം
    ചെലവഴിക്കാതിരിക്കുന്നതും അനാവശ്യമായി പണം ചെലവഴിക്കുന്നതും ക്രൈസ്തവ
    മല്ല. സമ്പത്തിന്‍റെ ശരിയായ ഉപയോഗം നമ്മുടെ സാമ്പത്തികനിലയെ ഭദ്രമാക്കും.
    കുടുംബത്തിന്‍റെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും സുരക്ഷിതത്വത്തിനും അതു സഹായിക്കും.
    പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാര്‍പാപ്പയുടെ ഉദ്ബോധനം ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാണ്: ദുരുപ
    യോഗം കൊണ്ടോ ഉപയോഗരാഹിത്യം കൊണ്ടോ സ്വത്തിനെ നശിപ്പിക്കാനോ നഷ്ട
    പ്പെടുത്താനോ പാടുള്ളതല്ല. വി.തോമസ് അക്വീനാസ് പറയുന്നു: "മനുഷ്യന്‍ തന്‍റെ
    ഭൗതികസ്വത്ത് സ്വന്തമായി കരുതരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങളില്‍ അവരുമായി
    മടികൂടാതെ പങ്കുവയ്ക്കാനുള്ള പൊതുസ്വത്തായി കരുതണം". എന്നാല്‍ മാത്രമേ
    ധനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവികപദ്ധതി ഫലമണിയുകയുള്ളൂ.
     

    ദൈവത്തിനുള്ളതും സീസറിനുള്ളതും

     
     
    ദൈവത്തിനുള്ളതും സീസറിനുള്ളതും മടികൂടാതെ നല്‍കണമെന്ന് ഈശോ
    പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. സമ്പത്തിന്‍റെ വിനിയോഗത്തില്‍ ഈ തത്വം തീര്‍ച്ചയായും പാലിക്ക
    പ്പെടേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തിനും രാഷ്ട്രത്തിനും ഉതകുന്ന വ്യക്തികളായി മാറേണ്ടവ
    രാണ് ക്രൈസ്തവര്‍. അതിനാല്‍ തങ്ങള്‍ക്കുള്ള സമ്പത്തില്‍നിന്ന് നല്‍കേണ്ട നികുതി
    കള്‍ കൃത്യമായി കൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
     
    രാഷ്ട്രത്തിനു നികുതി നല്‍കുന്നത് പൗരന്‍റെ കടമയാണ്. അധികാരത്തോടുള്ള
    വിധേയത്വം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗം കൂടിയാണത്. വി. പൗലോസ് പ്രബോധിപ്പി
    ക്കുന്നു: "ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവകാശപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കൊടുക്കുവിന്‍. നികുതി അവ
    കാശപ്പെട്ടവനു നികുതി" (റോമ 13:7). നാം നല്‍കുന്ന നികുതി സമൂഹത്തിന്‍റെ നډ
    യ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ളതാണ്. നമ്മുടെയും സമൂഹത്തിന്‍റെയും
    വികസനത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനും നാം നല്‍കുന്ന നികുതി ഉപകാരപ്പെടുന്നു.
    നികുതി വെട്ടിപ്പും കണക്കില്‍ വരുത്തുന്ന കൃത്രിമവും ദൈവസന്നിധിയിലും നിയമ
    ത്തിന്‍റെ മുന്നിലും കുറ്റകരമാണെന്ന് ഓര്‍ക്കണം.
     
    നമ്മുടെ സമ്പത്തിന്‍റെ ഒരു ഓഹരി ദൈവത്തിന് കൊടുക്കാന്‍ നാം
    കടപ്പെട്ടവരാണ്. ദശാംശം നല്‍കുന്ന പതിവ് പഴയനിയമകാലത്തുതന്നെ
    നിലനിന്നിരുന്നതാണ്. നാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടാനും നമ്മുടെ ദേശം ആനന്ദപ്രദമാ
    കാനും ദശാംശം നല്‍കുന്നത് വഴിതെളിക്കുമെന്ന് മലാക്കി പ്രവാചകനിലൂടെ ദൈവം
    അരുളിച്ചെയ്യുന്നു (മലാ.3:10). ദൈവത്തിനുള്ളതു നല്‍കാന്‍ മൂന്നു വഴികളാണുള്ളത്
    ഒന്നാമതായി ദൈവാരാധനയ്ക്കും ദൈവശുശ്രൂഷകരുടെ സംരക്ഷണത്തിനുമായുള്ള
    സഭയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ സഹായിക്കാനായി നല്കുക. രണ്ടാമതായി ദരിദ്രരുടെ
    സഹായത്തിനായി നല്‍കുക. വി.ജോണ്‍ ക്രിസോസ്റ്റം പറയുന്നു; "ദരിദ്രനുമായി തന്‍റെ
    വസ്തുവകകള്‍ പങ്കുവയ്ക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ സമ്പന്നന്‍ കള്ളനും കൊലപാതകിയുമാ
    ണ്". മൂന്നാമതായി വിവിധ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും സംവിധാ
    നങ്ങളെയും സഹായിക്കാനായി സമ്പത്തു വിനിയോഗിക്കുക. ഇതുവഴി സുവിശേഷം
    പ്രസംഗിക്കുകയെന്ന നമ്മുടെ പ്രഥമദൗത്യത്തില്‍ പങ്കാളിയാകാനും നമുക്കു
    സാധിക്കും. ചുരുക്കത്തില്‍  ദൈവം നല്‍കിയ സമ്പത്ത് ആര്‍ക്കൊക്കെ പങ്കുവയ്ക്കാന്‍
    നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ അവര്‍ക്കെല്ലാം നല്‍കുന്നതാണ് ക്രൈസ്തവധര്‍മ്മം.

    സഭയുടെ സാമൂഹിക പ്രബോധനങ്ങള്‍

     
     
    സമ്പത്തിന്‍റെ സമ്പാദനം, വിനിയോഗം, സാമൂഹ്യനീതി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെ
    ക്കുറിച്ച് ആധുനികകാലത്ത് ഒട്ടേറേ പ്രബോധനങ്ങള്‍ നല്‍കാന്‍ തിരുസഭ ശ്രദ്ധ
    കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.സഭാമക്കള്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഈ പ്രബോധനങ്ങള്‍ അറിയുകയും
    അനുവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക് കടമയുണ്ട്. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പ്രബോ
    ധനരേഖകള്‍ ചുവടെ ചേര്‍ക്കുന്നു.
     
    1. റേരും നൊവാരും: 1891 മെയ് 15 ന് ലെയോ പതിമൂന്നാമന്‍ പാപ്പാ പുറപ്പെ
    ടുവിച്ച ചാക്രികലേഖനമാണിത്. തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശപത്രിക എന്നും സാമൂ
    ഹിക ക്രമത്തിന്‍റെ മാഗ്നാകാര്‍ട്ടാ എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു.
     
    2. ക്വാദ്രെജേസിമോ അന്നോ: റേരും നൊവാരും എഴുതിയതിന്‍റെ നാല്പ
    താംവര്‍ഷത്തില്‍ പതിനൊന്നാം പീയൂസ് മാര്‍പാപ്പ പുറപ്പെടുവിച്ച ചാക്രികലേഖനമാ
    ണിത്. 1931 മെയ് 15-ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആ രേഖയില്‍ സാമൂഹികപ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കുള്ള
    ക്രൈസ്തവ പരിഹാരം നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു.
     
    3. മാതാവും ഗുരുനാഥയും (മാത്തര്‍ എത്ത് മജിസ്ത്ര): 1961 മെയ് 15-ന്
    ജോണ്‍ ഇരുപത്തിമൂന്നാമന്‍ പാപ്പ പുറപ്പെടുവിച്ച ഈ ചാക്രികലേഖനത്തില്‍
    കാര്‍ഷിക വൃത്തിയും വികസ്വര രാജ്യങ്ങളും എന്നതാണ് പ്രധാന ചര്‍ച്ചാവിഷയം.
     
    4. ഭൂമിയില്‍ സമാധാനം (പാച്ചം ഇന്‍ തേറിസ്): 1963  ഏപ്രില്‍ 11-ാം
    തീയതി ജോണ്‍ 23-ാമന്‍ മാര്‍പാപ്പ ഈ ചാക്രിക ലേഖനം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ഭൂമിയില്‍
    സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനും നിലനിര്‍ത്താനും വ്യക്തികളും രാഷ്ട്രങ്ങളും നിറവേറ്റേണ്ട
     
    കടമകളും അംഗീകരിച്ചു നല്‍കേണ്ട അവകാശങ്ങളുമാണ് ഇതിലെ പ്രധാന
    പ്രതിപാദ്യം.
     
    5. ജനതകളുടെ പുരോഗതി (പോപ്പുളോരും പ്രോഗ്രസിയോ): പോള്‍
    ആറാമന്‍ പാപ്പ 1967 മാര്‍ച്ച് 26-ന് പുറപ്പെടുവിച്ച ഈ ചാക്രികലേഖനം സമ്പന്നരാ
    ഷ്ട്രങ്ങളും ദരിദ്രരാഷ്ട്രങ്ങളും തമ്മില്‍ സമ്പത്തു പങ്കിടുന്നതിന്‍റെ പ്രാധാന്യമാണ്
    പ്രമേയമാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
     
    6. സാമൂഹിക ഔത്സുക്യം (സൊളിച്ചിത്തൂതിനെ നോസ്ത്ര): ജോണ്‍
    പോള്‍ രണ്ടാമന്‍ പാപ്പ 1987 ഡിസംബര്‍ 30-ന് പുറത്തിറക്കിയ ഈ ചാക്രികലേഖനം
    സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് സഭയ്ക്കുള്ള ഔത്സുക്യം പ്രകടമാക്കുന്നു. ലോക
    സമ്പത്തിന്‍റെ നീതിപൂര്‍വകമായ വിതരണം ക്രൈസ്തവ മാര്‍ഗത്തിലൂടെ മാത്രമേ
    സാധിക്കൂവെന്ന് ഇതില്‍ എടുത്തുപറയുന്നു.
     
    7. നൂറാം വര്‍ഷം (ചെന്തേസിമൂസ് അന്നൂസ്): റേരും നൊവാരുമിന്‍റെ
    നൂറാം വാര്‍ഷികം പ്രമാണിച്ച് 1991 മെയ് 1-ാം തീയതിയാണ് ജോണ്‍ പോള്‍ രണ്ടാമന്‍
    മാര്‍പാപ്പ ഈ ചക്രികലേഖനം പുറപ്പെടുവിച്ചത്. കമ്മ്യൂണിസത്തിന്
    ആഗോളതലത്തിലുണ്ടായ തകര്‍ച്ചയും അതിന്‍റെ കാരണങ്ങളും ഇതില്‍
    വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം ആധുനികലോകം നേരിടുന്ന നിരവധി സാമൂഹിക
    പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പരിഹാരമാര്‍ഗങ്ങളും ഇത് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു.
     
    ക്രൈസ്തവ ജീവിതത്തില്‍ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ പ്രബോധനങ്ങള്‍ക്കു വലിയ പ്രാധാന്യം
    മുണ്ട്. സാമ്പത്തിക മേഖലകളിലെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ശരിയായി നിര്‍വഹിക്കാന്‍
    വിശ്വാസികളെ ഇവ സഹായിക്കുന്നു.
     
    ജീവിതത്തിന്‍റെ നിലനില്‍പ്പിനും വളര്‍ച്ചയ്ക്കും ഒരുവനെ സഹായിക്കുന്ന
    ദൈവദാനമാണ് സമ്പത്ത്. എന്നാല്‍ സമ്പത്തിന്‍റെ ഉടമസ്ഥരല്ല കാര്യസ്ഥര്‍
    മാത്രമാണ് നമ്മള്‍ എന്ന തിരിച്ചറിവ് നമുക്കുണ്ടാകണം. ദൈവമാണ് എല്ലാ
    സമ്പത്തിന്‍റെയും ഉടമസ്ഥന്‍. നമ്മുടെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും നډയ്ക്കുവേണ്ടി
    ദൈവം തന്‍റെ സമ്പത്ത് നമ്മെ ഭരമേല്‍പ്പിച്ചു. ഈ സമ്പത്തിന്‍റെ വിനിയോഗം
    ദൈവത്തിനു പ്രീതികരമായ വിധത്തിലായിരിക്കണം നാം നടത്തേണ്ടത്. നേടിയ
    സമ്പത്ത് ധൂര്‍ത്തടിച്ച് നശിപ്പിക്കാതെയും അന്യായ മാര്‍ഗങ്ങളിലൂടെ സമ്പത്ത്
    നേടാതെയും നീതിയോടെ നാം ജീവിക്കണം. അപ്പോഴാണ് ദൈവദാനമായ
    സമ്പത്തിന്‍റെ വിശ്വസ്ത കാര്യസ്ഥരായി നാം തീരുന്നത്.

    1. ചര്‍ച്ച ചെയ്യാം

     
     
    1. എന്‍റെ സമ്പത്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്തും ചെയ്യാം എന്നു പറയുന്ന ഒരാളോട്
    നിങ്ങള്‍ യോജിക്കുന്നുവോ. എന്തുകൊണ്ട്?
    2. നികുതി വെട്ടിപ്പു നടത്തി ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്നത് നിങ്ങള്‍ക്ക് ന്യായീകരിക്കാ
    നാവുമോ?
     

    2. ഉത്തരം കണ്ടെത്താം 

     
     
    1. സമ്പത്ത് ദൈവദാനമാണ് എന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ എന്ത് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നു?
    2. നമ്മള്‍ സമ്പത്തിന്‍റെ ഉടമസ്ഥരല്ല കാര്യസ്ഥരാണ് എന്നതുകൊണ്ട് നിങ്ങള്‍
    എന്തു മനസ്സിലാക്കുന്നു?
    3. സമ്പത്ത് സമ്പാദനത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ എന്തെല്ലാം?
    4. സമ്പത്തിന്‍റെ വിനിയോഗത്തില്‍ നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ എന്തെല്ലാം?
    5. സഭയുടെ സാമൂഹിക പ്രബോധനങ്ങളില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട അഞ്ചെണ്ണത്തിന്‍റെ പേരു
    പറയുക.
     
     

    3. പ്രവര്‍ത്തിക്കാം 

     
     
    നിങ്ങളുടെ ഇടവകയില്‍ സാമ്പത്തികമായി ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിക്കുന്ന ഒരു
    കുടുംബത്തെ നിങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സടിസ്ഥാനത്തില്‍ സഹായിക്കുക.
     
     

    4. ദൈവവചനം വായിക്കാം

     
     
    ലൂക്കാ. 12:13-21.